دستچینی از چهل قانون عشق (شمس تبریزی)

الف. خدا را همان طور می‌شناسیم که خودمان را می‌بینیم شاید وقتی از خدا اسم می‌بریم اول به یاد ترس بیفتیم شاید وقتی به یاد خدا می افتیم اول به یاد عشق و مهربانی و شفقت بیفتیم پس حتماً این صفات در ما وجود دارد.

ب. صفات خداوند را میتوانی در میان ذره ذره جهان پیدا کنی چون خدا در مسجد یا کلیسا یا کنیسه نیست خدا در هر لحظه در همه جا هست. همان طور که کسی وجود ندارد که خدا را دیده باشد و زنده باشد کسی هم نیست که از دیدن او بمیرد هر کس او را دریابد تا ابد نزد او میماند.

ج. کیمیای عقل با کیمیای عشق متفاوت است. عقل محتاط است با احتیاط جلو می رود به خودش مدام می گوید مبادا، اما عشق این گونه نیست. عشق می گوید خودت را رها کن بگذار و برو عقل به سادگی از پا نمی افتد اما عشق مدام ضربه می خورد و خودش را ویران می کند. این را فراموش مکن گنج ها در میان خرابه ها مدفون می شوند هر چه که هست در یک قلب ویران شده است.

د. بیشتر تعصب ها، جنگ ها و دعواها در این دنیا به خاطر زبان آدمی است، به کلمات اعتنا نکنید، در حکومت عشق کلمات بی تاثیرند، عاشق بی زبان است.

ﻫ . اگر در این دنیا در انزوا بمانی انعکاس صدای خودت را خواهی شنید نمی توانی حقیقت را کشف کنی خودت را فقط در آینه انسان دیگری می توانی کامل کنی.

و. هیچ وقت امیدت را از دست نده! اگر تمامی درها و راه ها به رویت بسته شوند، او در نهایت برایت یک راه مخفی باز می کند با اینکه تو الان نمی‌بینی اما در پی آن کوره راهها و بن بست‌ها بهشت وجود دارد همیشه خدا را شاکر باش شکرکردن زمانی که به خواسته ات رسیدی کار آسانی است صوفی واقعی کسی است که حتی اگر حاجتش روا نشد خدا را شکر کند.

ز. صبر کردن فقط به انتظار ایستادن نیست بلکه باید به آینده فکر کرد. صبر چیست؟ به خار نگاه کردن در ذهن گل را مجسم کردن است به شب نگاه کردن و روز را در نظر آوردن است خداوند صبر را مثل قند ذره ذره در کام عاشقان می ریزد و هضم می کند و عاشق می داند برای تبدیل شدن هلال به قرص کامل زمان لازم است.

ح. همان طور که قابله می داند بدون درد بچه به دنیا نمی آید و راه رحم مادر باز نمی شود تو هم باید بدانی که برای دست یافتن به یک من جدید باید از سختی ها و مشکلات عبور کنی.

ط. عشق یک سفر است. هر مسافری که قدم در این راه می گذارد چه بخواهد چه نخواهد عوض می شود مسافری وجود ندارد که قدم در این راه بگذارد و تغییر نکند.

ی. در این دنیا به اندازه ستارگان آسمان معلم و مرشد دروغین وجود دارد. مرشد واقعی تو را به کشف و شهود در درون خودت ترغیب می کند نه اینکه با تحیر نظاره گر او شوی.

ک. به جای مقاومت کردن در برابر تغییراتی که خداوند سر راهت قرار داده است تسلیم آنها شو بگذار زندگانی نه برخلاف تو بلکه همراه با تو در زندگی ات جریان باشد. هیچ وقت نگو زندگی ام زیر و رو می شود از کجا می دانی زیر از روی آن بهتر نیست.

ل. خداوند تمام انسانها را از درون و برون کامل آفریده است. تمام انسان ها در کامل ترین صورت ممکن آفریده شده اند هر اتفاقی که برای ما رخ می دهد هر حادثه ای هر ماجرایی برای آن است که بیشتر فکر کنیم و نقص هایمان را جبران کنیم.

م. هر کاری که در این دنیا بکنیم وابسته به نیت ماست.

ن. زندگی که در دستان ماست مثل اسباب بازی رنگارنگی است که خدا به امانت به ما داده است بعضی ها آنقدر آن را جدی می گیرند که برای آن ناراحت می شوند و غصه می خورند بعضی ها هم تا اسباب بازی را در دست می گیرند آن را خراب می کنند یا بیش از حد به آن اهمیت می دهند یا اینکه اصلاً به آن بهایی نمی دهند از افراط ها و تفریط ها به دور باشید. صوفی همیشه در میانه است.

س. حال که انسان اشرف مخلوقات است و خلیفه خداوند روی زمین به حساب می آید باید با هر قدمش روی زمین این شایستگی را نشان دهد حتی اگر به زندان بیفتد و به او تهمت زده شود حتی اگر فقیر شود حتی اگر سیر شود، در همه حال باید مثل یک خلیفه مطمئن و استوار چشم و دل سیر و با استقامت باشد.

ع. بهشت و جهنم را فقط در آن دنیا جست وجو نکنید. هر دوی آنها در همین دنیا وجود دارند هر وقت که یک نفر را بدون حساب و کتاب و طرح و نقشه دوست داشته باشیم آن زمان در بهشت هستیم و هرگاه که با کسی دعوا میکنیم و دچار ،حسد کینه و نفرت میشویم آن زمان به داخل جهنم سقوط می کنیم.

هنگامی که کودکی بیش نبودم خدا را دیدم فرشتگان را دیدم شگفتی های دنیای بالا و پایین را تماشا کردم فکر می کردم همه انسان ها چیزی را که من می بینم می بینند سرانجام فهمیدم که آنها چیزی را که من می بینم نمی‌بینند.

***

به دنبال جهنم و بهشت در آخرت مباش هردو هم اکنون موجودند هر زمان بتوانیم کسی را بی چشمداشت و بی معادله دوست بداریم در بهشتیم و هر زمان که آلوده به حسادت و نفرت و کینه شویم در اصل به جهنم سرنگون شده ایم.

فضل اله همایونی

ماخذ: کتاب چهل قانون ملت عشق

نویسنده:  الیف شافاک