دیدار با دکتر منوچهر کیانی؛ پژواک فرهنگ و مقاومت در دل ایل قشقایی
در شبی دلانگیز و به دعوت استاد داریوش نویدگویی، مدیر انتشارات بینالمللی نوید شیراز، جمعی از فرهیختگان و فرهنگدوستان فارس به دیدار یکی از چهرههای ماندگار جامعه عشایر ایران، دکتر منوچهر کیانی، رفتند. این دیدار نه تنها فرصتی برای تجلیل از خدمات علمی و فرهنگی ایشان بود، بلکه بستری شد برای بازخوانی تاریخ مقاومت، هویت و شکوه ایل قشقایی.
دکتر کیانی، استاد نژادشناسی و فارغالتحصیل از یکی از دانشگاههای معتبر باکو، سالهاست که در خدمت کودکان و نوجوانان عشایر بوده و با قلم و قدم، در مسیر اعتلای فرهنگ بومی و ملی کوشیده است. او خود از ایل قشقایی است؛ ایلی که در دل کوهها و دشتهای فارس، تاریخی از مبارزه، شجاعت و فرهنگ را در دل خود دارد.
آثار ماندگار؛ از سیاهچادرها تا صولتالدوله
در این دیدار، استاد نویدگویی با شور و احترام از کتابهای دکتر کیانی یاد کرد؛ آثاری که هر یک سندی زنده از تاریخ و فرهنگ عشایرند. کتاب «سیاهچادرها» از جمله آثار برجسته ایشان است که در آن، زندگی روزمره، آداب، باورها و معماری بومی عشایر با نگاهی مردمشناسانه و دقیق به تصویر کشیده شده است. در بخشی از این کتاب آمده:
«سیاهچادر نه فقط سرپناهی برای زیستن، بلکه نمادی از پیوند انسان با طبیعت، و تجلیگاه همبستگی خانوادگی و اجتماعی در میان عشایر است.»
کتاب دیگر، «مبارزات مردم قشقایی علیه استعمارگران»، روایتی است از مقاومت تاریخی این ایل در برابر سلطه بیگانگان. در این اثر، دکتر کیانی با استناد به منابع تاریخی و روایتهای شفاهی، نقش برجسته صولتالدوله، یکی از سرداران نامدار قشقایی، را در مبارزات ضد استعماری برجسته میسازد. او مینویسد:
«صولتالدوله نه فقط یک رهبر نظامی، بلکه نماد غرور ملی و صدای آزادیخواهی مردمی بود که هیچگاه تن به سلطه ندادند.»
خدمت بیوقفه به نسل آینده
در ادامه دیدار، دکتر کیانی با فروتنی از سالها تلاش خود در خدمت به کودکان و نوجوانان عشایر سخن گفت. او تأکید کرد که پیش از انقلاب و پس از آن، با همان انگیزه و تعهد، در مسیر آموزش، فرهنگسازی و توانمندسازی نسل جوان عشایر گام برداشته و جوایز متعددی را نیز در این راه دریافت کرده است.
این دیدار، نه تنها تجلیل از یک استاد فرهیخته بود، بلکه یادآوری این حقیقت بود که فرهنگ عشایر، با همه سادگی و اصالتش، گنجینهای بیبدیل از هویت ایرانی است. دکتر کیانی با آثارش، پلی زده میان گذشته و آینده، و با نگاه علمی و انسانیاش، چراغی افروخته در مسیر شناخت و پاسداشت این میراث گرانبها.
ادمین ۵ 




