یادداشت| شورای شهر و اجحاف به مردم؟!

سيد محی الدین حسینی ارسنجانی- روزنامه نگار/ افزایش پی در پی و چندین باره کرایه مسافر و تصویب و تایید شورا و شهرداری و فرمانداری شیراز به نوعی اجحاف در حق مردم و مغایر با وضع موجود اقشار ضعیف و آسیب پذیر جامعه است.هیچ کس مخالف بهبود ناوگان حمل و نقل درون شهری و رضایتمندی قشر شریف رانندگان حمل و نقل بویژه تاکسی داران زحمت کش نیست اما چرا درآمدهای شهر و شهرداری و بهبود وضع مالی قشری خاص همواره از جیب عموم مردم تامین گردد و این همه به افراد ندار و بی بضاعت فشار وارد گردد؟ شوراهای شهرها بویژه در کلانشهرها تا به اکنون و خصوصا در این دوره کارنامه موفقی نداشته و بسیاری از مصوبه های آنها به ضرر مردمان ساکن در این شهرها بویژه زاغه نشینها و مستاجران و عیال واران تمام شده است.

چطور میشود فردی با دو یا سه فرزند محصل و استفاده کننده از سرویس مدارس از پس کرایه بالای ایاب و ذهاب فرزندان خود از خانه به مدرسه یا بالعکس برآید حال آنکه از حداقل حقوق و دستمزدها برخوردار و در تامین مایحتاج اولیه زندگی خود که خورد و خوراکی بخور و نمیری بیش نیست مانده است؟ چرا شهرداری شیراز با درآمدهای سرشار خود به اعتراض تاکسی رانان و اتوبوس داران به کمی مبلغ هر کورس کرایه مسافر درون شهری با روشهای دیگری غیر از پیشنهاد گران کردن نرخ کرایه مسافران به  شورای شهر پاسخگو نیست؟ شورای شهر چرا به سرعت و بدون در نظر گرفتن مطالبات به حق مردم گرفتار و ندار باید در اجابت به خواسته های نهاد پول ساز شهرداری چراغ سبز نشان دهد؟ آیا در مصوبه اخیر شورا که کرایه هر کورس تاکسی شهری از چهار هزار تومان به یکباره هفت هزار تومان شده حال و روز خانواده های ایتام و تحت پوشش کمیته امداد و خانواده های دارای فرزندان معلول و تحت پوشش بهزیستی و آبرومندان ندار و بی بضاعت و فقرای مظلوم حاشیه شهر شیراز را دیده و رعایت کرده است؟ مگر شهرداری شیراز از ارائه برخی تسهیلات غیر مالی همچون توزیع لاستیک رایگان به رانندگان حمل و نقل درون شهری و پرداخت بخشی از هزینه های سالانه تعمیرات خودرو و معافیتشان از پرداخت مالیات و پرداخت کارانه و یارانه ماهانه به آنان عاجز و ناتوان است که شورای شهر مدام باید برای راضی نگه داشتن فعالان این صنف که تعدادشان به ده هزار نفر هم نمیرسد، صدها هزار نفر از مردم شهر را تهی از پول نداشته در جیبهایشان کند؟ آیا عضو شورای شهر که به این مصوبه رای داده نمیدانسته و نمیداند که بیشتر مردم برای سیر نگه داشتن شکم فرزندانشان باید از بانکها وام بگیرند یا از این و آن قرض نموده و جنس مغازه ها را به نسیه ببرند؟ گرچه هزینه کردن اولیا برای آموزش فرزندانشان امری لازم است و رانندگان خودروهای حمل و نقل عمومی هم باید بتوانند در برابر گرانی هزینه های سرسام آور قطعات یدکی خودرو و استهلاک و مخارج تعمیرات خودروهای خود برآیند اما شیب گرانی‌ها و افزایش قیمتها باید منطقی و آرام باشد نه اینکه کرایه ها در یک فاصله زمانی کوتاه دو برابر و سه برابر گردد.

به هر روی مردم به منتخبان خود در شوراهای شهر رای نداده اند که رییس و اعضای شورای شهرشان با مصوبات مردم ستیزانه به همین مردمی که به آنها اعتماد کرده اند اینگونه ظلم و ستم روا دارند. به عنوان یک شهروند مطالبه گر از فرمانداری و استانداری و اعضای ناظر بر عملکرد و مصوبات شورا و شهرداری میخواهم تا در برابر اقدامات و مصوباتی که به تشدید نارضایتی‌های عمومی و پایین آمدن نرخ مشارکت‌های مردمی در فعالیتهای اجتماعی نظام منجر میشود بایستند و بیش از این مانع اجحاف مضاعف متولیان امور شهر و مدیریت شهری بر مردم نگردند.